بالا بردن کف ارتفاعی است که پایههای ساختهشده در چورلو به دال موجود میدهند تا گذر از در رد شود. شیب به سوی در به سطح جدید نمیرود. پوشش دوباره برداشته میشود.

دال بیرون این در زودتر ریخته شده و اکنون پایینتر از کف داخل است. بازشو مثل پلهای خوانده میشود که در قرار نبود آن باشد. بالا بردن گذر یعنی شکستن این دال یا خواستن یک بتن تازه به جایش نیست. بتن میماند، عایق روی آن میماند، و پایهها روی همین بستر موجود میایستند. آنچه عوض میشود صفحهای است که مردم روی آن راه میروند، و این صفحه باید به در برسد. ارتفاعی که از یک عکس برداشته شود فاصله دو کف را جا میاندازد. لنگه آن وقت به لبه تازه میخورد، یا پله ناخواسته هنوز هست وقتی در باز میشود. از آستانه تا بتن کهنه اندازه بگیرید، ضخامت پوشش را کم کنید، و باقی ارتفاعی است که پایهها باید بسازند. کف دیرتری در داخل، روی کف قدیمیتر، دال بیرون را عقب میگذارد و همان فاصله را در همان در باز میکند. وصلهها، تیغههای کهنه و ماله زبر بستری را وصف میکنند که از قبل هست. آنها ارتفاع را انتخاب نمیکنند. در آن را انتخاب میکند. میان پایه و آن سطح کهنه نشیمنگاه T-P مینشیند تا پا بارش را پخش کند نه اینکه در یک برآمدگی دال فرو برود. این صفحه همان انتخاب است. متنی نیست که فضا را درپوش بداند، و نمیشمارد یک پیچ چند دور بچرخد.

شیب به سمت در است
بعضی دالهای موجود به سوی بازشو شیب دارند. آب روی آن دال به آستانه میدود و میخواهد از آن رد شود. بالا بردن گذر، شیب خود دال را برنمیگرداند. بتن کهنه هنوز به سمت کهنه نگاه میکند. صفحه راه رفتن تازه مجبور نیست آن آب را از روی آستانه به اتاق ببرد. سمت در، سمت بلند گذر میماند. اگر شیب از قبل از در دور میشود، مسئله فقط یک تراز کوتاه است نه جهت. جهت پیش از انتخاب پایه نام برده میشود. گذری که شیب بد را کپی کند راه نشت را روی خطی بالاتر از نو میسازد. T-SC قطعهای جدا در کف پایه است. شیب دال را در نشیمن میپذیرد تا صفحه راه رفتن ناچار نشود به سوی در کج شود. پایههای همسایه میتوانند روی بخشهای مختلف آن شیب بایستند. این اختلاف یعنی گذر دو تکه شده نیست. یعنی صفحه نسبت به در یک صفحه است و دال زیر به سمت دیگری است. این صفحه آن قطعه را ابزاری نمیکند که دور به دور چرخانده شود. خواندن شیب یعنی با چشم خواندن که آب چطور از دال جدا میشد. نوشتن یک رقم باران نیست. اگر جهت غلط بماند، آب همچنان به سوی لنگه جمع میشود هر قدر خط آستانه بالا بنشیند.

بالا بردن خط آستانه را آزاد میکند
آستانه خطی است که در روی آن بسته میشود. گذرِ بالا آمده برای این است که این خط را رد کند. رد کردن یعنی نسبتی که در آن لنگه هنوز میتواند ببندد. آستانه سدی نمیشود که در از آن نتواند بگذرد. کسی که از داخل به بیرون قدم میگذارد به یک لبه برنامهنشده برنمیخورد. اگر گذر بیرون پایینتر از کف داخل بماند، آب و پله هر دو در همان در جمع میشوند. اگر گذر بیرون آشکارا بالاتر از داخل بایستد، پله آنسو ساخته میشود، به سوی اتاق، و آستانه مثل یک بلوک میایستد. دو شکست دو سر یک اندازهاند. اندازه از آستانه تا بتن خوانده میشود، جای پوشش کم میشود، و ارتفاع پایه با آنچه میماند نوشته میشود. کد محصول پیش از این نسبت نمیآید. سفارشی که پیش از دانستن نسبت باز شود میخواهد در را به یک پایه در عکس جور کند. افقی پایین چارچوب، تراز پوشش داخل و گذر تازه بیرون در یک جملهاند. اگر یکی نباشد ارتفاع هنوز نیست. اگر عایق کنار در بالا برگردد، گذر تازه آن برگشت را پنهان نمیکند و آستانه را کور نمیکند. برگشت دیده میماند و خط آستانه دیده میماند. این صفحه فهرست کد نیست. کد صبر میکند تا اختلاف در و بتن بسته شود.

لنگه در مسیرش را نگه میدارد
ارتفاع کار عمودی است. مسیر لنگه کار افقی است. در دری که به بیرون باز میشود پوشش لبهای داخل کمان لنگه نمیگذارد. در دری که به داخل باز میشود هم آب نباید روی آستانه بماند. دو حالت یک آستانه را شریکاند و ایستادن متفاوتی میخواهند. لبه پوشش کنار آستانه یک توقف راست موازی آستانه است. خط دندانهدار کاشیهای بریده زیر لنگه گیر میکند. سمت لولا و سمت زبانه یک تراز را میبینند. اگر یکی بلند و دیگری کوتاه باشد لنگه روی آستانه میجنبد و بست خراب میشود. در یک جفت لنگه هر لنگه کمان خودش را دارد. برخورد وسط بیرون هر دو کمان میماند. اثاثی که از در میآید از بازشویی استفاده میکند که در میکشد. اگر لبه بالا آمده آن بازشو را تنگ کند آستانه آزاد نشده است. در تنگ شده است. اگر لنگه به آستانه ساییده شود خطا در ارتفاع یا در ایستادن روی نقشه است. عوض کردن خانواده پایه به خاطر این سایش به خطا جواب نمیدهد. اول مسیر لنگه خالی میشود. پوشش بعد مطابق آن مسیر تمام میشود. این صفحه ترتیب نصب نمینویسد. در یک نگاه نگه میدارد که در به کدام سو باز میشود و پوشش کجا میایستد.

فضای سرویس از آستانه میآید
وقتی در آزاد شد زیر گذر تازه یک فضا میماند. این فضا برای ستودن یک درپوش باز نمیشود. ارتفاعی که آستانه میخواهد آن را باقی میگذارد. یک کابل یا خط نازک اگر زیر پوشش جا شود میتواند از آنجا بگذرد. اگر چیزی که باید بگذرد از جایی که در میدهد کلفتتر باشد اول در حرف زده میشود. گذر را آنقدر بالا بردن که لنگه نتواند ببندد، فقط برای جا دادن یک خط کلفت، آستانه را واگذار میکند. اگر چیزی نباید بگذرد فضا باز هم درست است. ارتفاع از آستانه آمده نه از میل به گود کردن یک حفره. بزرگ کردن فضا برای خودش تا گذر بالای پوشش جانپناه بایستد توافق در و نرده را میشکند. این اختلاف یک پرسش ساختمان است و پیش از کد پایه میآید. بعداً بتن ریختن میان پایهها پوشش را قفل میکند. پوشش قفلشده دیگر برنمیگردد و جای در یک ساخت دفنشده میشود. وقتی فضا پر شد تصمیم این صفحه تمام است. تصمیم این است که فضا باز بماند و در قابل استفاده بماند. این متن فضا را نقشه تأسیسات نمیکشد. قطر خط انتخاب نمیکند. فقط این را میگوید. فضا نتیجه آستانه است و برای شکست دادن آستانه بزرگ نمیشود.
پوشش را میتوان دوباره برداشت
این تصمیم برگشتپذیر است چون پوشش به دال کهنه چسبانده نمیشود. تعمیر چسبی بدون شکستن برنمیگردد. این بالا بردن برمیگردد. وقتی پوشش برداشته شود دال هنوز آنجاست، عایق هنوز آنجاست و خط در جابهجا نشده است. پایهها وقتی پوشش نیست هنوز روی بستر میایستند. جای در وقتی پوشش بالاست دیده میشود. این دیدنی بودن راه بررسی نسبت در آینده است. همان پوشش به همان پایهها برمیگردد. برگشت یعنی اختراع یک تراز تازه نیست. یعنی برگرداندن نسبت روز اول. چسب زیر پوشش تصمیم را تمام میکند. پرکنندهای که میان پایهها ریخته شود هم تمامش میکند. پرکننده فضا و حق برداشتن را با هم دفن میکند. بالا آمدن یک قطعه بهانه شکستن همسایهها نیست. وقتی عیبی جستجو میشود یا خطی اضافه میشود آن قطعه راه میدهد و بعد به جایش برمیگردد. بازگشت کفی است که در هنوز روی آن بسته میشود. این صفحه ساختی را وعده نمیدهد که دیگر باز نشود. وعده این است که هنگام نیاز باز شود و به همان آستانه برگردد. کفی که باز نشود با لایه دومی که به دال کوتاه چسبیده فرقی ندارد.
یک خانواده بار روی همه کف میماند
برای این کف یک خانواده بار انتخاب میشود و آن خانواده زیر همه پوشش میماند. بار نقطهای Premium برابر 1000 kg است. بار نقطهای Clever برابر 500 kg است. این دو روی یک کف کنار هم نمیایستند. نقطه وزن تراس نیست. اگر پای یک گلدان یا پای مبلمان سنگین یک نقطه متمرکز باشد خانواده سنگینتر حرف زده میشود. یک تراس راه رفتن ساده اگر انتخاب همین باشد میتواند با Clever بماند. انتخاب یک بار نوشته میشود. گوشه کنار در را Premium کردن و بقیه را Clever گذاشتن همان پوشش را روی دو وعده متفاوت مینشاند. اگر پایههای همسایه نقطههای متفاوت اعلام کنند پوشش میانشان آویزان میماند. تا کف باز است خانواده عوض نمیشود. کف باز برای دیدن آستانه است نه برای باز کردن یک کاتالوگ دوم. در سفارش خانواده یک ردیف است. نوشتن دو ردیف یعنی چسباندن دو کف به یک در. اگر استفاده بعداً سنگینتر شود همه کف با هم حرف زده میشود. یک گوشه بیصدا عوض نمیشود. این صفحه قیمت نمینویسد. فقط مینویسد که خانواده یکی میماند. وقتی خانواده انتخاب شد اندازه آستانه با ارتفاع همان خانواده ساخته میشود و همسایه از خانواده دیگری خوانده نمیشود.
وقتی کف بسته میشود آستانه سر جایش میماند
وقتی پوشش برمیگردد لبه کنار آستانه همانجا مینشیند که نشسته بود. اگر بلند برگردد لنگه به آن میخورد. اگر کوتاه برگردد پله و نسبتی که به در نگاه میکرد برمیگردند. پایهها روی همان دال میمانند. خانواده تا کف باز است عوض نمیشود و هنگام بستن هم عوض نمیشود. پیش از بستن جهت دال یک بار دیگر نگاه میشود. آب روی بتن کهنه هنوز نباید به اتاق نشانه برود. این نگاه با چشم است. فرمول باران نیست و فهرست دور پیچ نیست. آیا در بسته میشود، آیا گذر آستانه را رد میکند، آیا شیب به داخل نگاه میکند: این سه پیش از پوشاندن هر چیز میایستند. اگر یکی لغزیده باشد پوشش صبر میکند. پایههایی که این ارتفاع در را میسازند در چورلو ساخته میشوند. شمارشان از چیدمان تراس همین در میآید نه از یک تصویر قرضی. چیدمان نباشد شمار هم نیست. کف بستهشده دال کوتاه را پاک نمیکند. دال پایین میماند و گذر بالا با در کنار میآید. اگر توافق شکسته باشد کف هنوز باز حساب میشود و پوشش نشانده نمیشود. نشاندنش تمام کردن کار نیست. دوباره اندازه گرفتن در است. این صفحه درباره بسته شدن آن اندازه است. ترتیب یک پیچگوشتی مال متن دیگری است.










