Terrasdragers zijn Tokoz-eenheden geperst in Çorlu. Op één terras wordt het afschot eerst gelezen, de platen gaan erop, en elke drager komt op één vlak vóór afwerking en lastfamilie vastliggen.
Het werk op één terras begint niet met een onderdeelcode. Het begint bij het afschot van de betonplaat die er al ligt. De plaat wordt van de hoge rand naar de lage hoek gelopen en de tekens komen erop vóór een drager naar boven gaat. Een deurdrempel, de bovenkant van de borstwering en het laagste punt van de plaat worden in dezelfde ronde gelezen. Het vlak waar mensen op lopen moet de drempel vrijhouden en toch het eigen afschot van de plaat laten als de weg die het water al neemt. Dat afgewerkte vlak is niet de plaat. De plaat mag haar afschot houden. Het loopvlak wordt getekend pas nadat de tekens op een blad staan. Een hoogte uit een catalogus overnemen slaat deze lezing over. Na een overgeslagen lezing gaat elke drager een getal najagen dat de plaat nooit gaf. Een tweede terras in hetzelfde gebouw wordt apart gelezen. Zijn drempel en zijn lage hoek horen niet bij dit terras. Geen plaat gaat erop en geen schroef draait tot de tekens op het blad staan. Het blad houdt alleen de hoogtes en de laagtes van dit terras. Het noemt nog geen lastfamilie en het is geen lijst van codes om te kopen. Kunnen de lage hoek en de drempel niet allebei blijven, dan wordt eerst de drempel beslist en het vlak opnieuw getekend. Pas dan is de ondergrond van de volgende stap begrepen. Wie de schroeven zal draaien, hoeft het afschot niet uit het hoofd te verzinnen. Een trede, een plaats van een afvoer of een knik in de hoogte op het terras komt op hetzelfde blad als de plek waar de lezing pauzeert. Eén terras houdt één set afschot, één keer geschreven. Er staat niets op de plaat tot dat schrijven af is. De lezing gebeurt bij daglicht op de plaat zelf, niet van een foto van een andere dag.
De T-P-plaat gaat erop vóór de schroef draait
Als het afschotblad er ligt, is de volgende taak niet het najagen van hoogte. De volgende taak is de T-P-plaat die onder elke drager komt. Op dit terras is T-P alleen dit: de plaat die op de betonplaat ligt vóór de schroef draait. Draait de schroef vóór de plaat zit, dan wordt de hoogte van een andere oplegging gelezen. Die oplegging is niet het vlak dat op het blad staat. Elk punt op dit terras ziet dezelfde volgorde. Eerst de plaat, de plaat ligt tegen de betonplaat, de drager staat op de plaat, en pas dan komt de schroef ter sprake. De plaat is geen gereedschap om het afgewerkte vlak te zoeken. Het vlak is het werk van een latere stap. De plaat in de doos laten en eerst de schroef draaien breekt de volgorde van dit terras. In een gebroken volgorde lijken twee buurdragers het blad te delen, terwijl de ene op een plaat staat en de andere niet. Degene zonder plaat bijt in de betonplaat op een kleine bult, in één punt. Als het vlak er is, geeft die drager een lip die anders is dan die van de buur. Is een plaat versleten, dan gaat het lichaam niet weg. De versleten plaat wordt vervangen vóór een hoogte wordt aangenomen. Een ontbrekende plaat valt onder dezelfde regel. Een punt blijft niet kaal om later afgemaakt te worden. Later afmaken is geen versiering na het vlak. Het aantal platen wordt bij het aantal dragers gehouden, omdat de plaat vóór elke drager erop gaat. Een losse plaat van een ander terras komt niet op dit blad. Het blad tekent welk punt zijn plaat heeft. Een punt zonder dat teken is niet klaar om een schroef te draaien. Niemand begint een drager naar een eindhoogte te brengen vóór deze stap dicht is.
T-SC is er alleen voor afschot dat de schroef niet mag verbergen
Nadat de platen liggen, wordt niet uit gewoonte onder elk punt een hellingstuk geschreven. Op dit terras is T-SC alleen dit: het stuk van 1 tot 2 procent dat gebruikt wordt als het afschot van de betonplaat groter is dan de schroef mag verbergen. Het stuk gaat naar de punten waar het afschotblad nog een steil afschot toont. Het gaat niet naar een punt waar het afschot klein genoeg is dat de schroef één vlak kan halen zonder dat afschot op te slokken. Een steil afschot in de schroef verstoppen kantelt het afgewerkte vlak, of het zet het loopvlak tegen de weg die het water al op de plaat neemt. Dat gevecht wordt niet beslecht met nog een draai aan de schroef. Het wordt beslecht door T-SC onder dat punt te leggen en de schroef aan het vlak alleen te laten. T-SC neemt de plaats van de plaat niet in. De plaat gaat nog steeds eerst erop. Het stuk komt tussen plaat en drager waar het afschot groot is. De zachte kant van het terras ziet het stuk misschien nooit. De steile kant wel. Beide kanten als dezelfde plicht behandelen is de doos op de plaat legen. Het aantal stukken komt van de steile punten op het afschotblad. Het is geen kopie van het aantal dragers. Blijkt een punt later een klein afschot te hebben, dan gaat het stuk er weer af en haalt de schroef daar het vlak alleen. Het stuk boven op elke drager leggen, in de afwerking, is niet het werk van deze stap. Het stuk wordt aan de voet beslist, vóór de schroef draait. Het besluit valt niet terwijl hoogte wordt nagejaagd. Het valt uit de hoge en lage tekens op het eerste blad. Ontbreken die tekens, dan ontbreekt ook het stuk. De overstap naar het vlak begint niet vóór deze splitsing geschreven is.
Elke drager komt op één afgewerkt vlak
Als de platen zitten en T-SC alleen staat waar hij hoort, wordt de hoogte van elke drager naar één afgewerkt vlak gebracht. Het vlak is het oppervlak waar dit terras op belopen wordt. Buurschroeven hoeven niet dezelfde millimeter te tonen. Het doel is dat elke kop hetzelfde vlak raakt. De betonplaat kan in de lage hoek een lange schroef willen en op de hoge rug een korte. Een andere lengte betekent niet dat het vlak gebroken is. Het betekent dat de plaat afloopt en het vlak erboven één is. Gelijke schroeflengte als regel nemen kantelt het vlak op een aflopende plaat. Een gekanteld vlak schuurt de deur bij de drempel of zakt weg naar de borstwering. De controle is het vlak op één plek houden en elke drager draaien tot hij dat vlak haalt. Een drager die mist wordt opnieuw gedraaid. Als draaien niet volstaat, is zijn plaat verschoven of staat T-SC op het verkeerde punt. Eerst de oplegging recht, dan de schroef. Het vlak wordt gebouwd vóór de afwerking gekozen wordt. Tegel, ligger en dek landen daarna allemaal op dit vlak. Het vlak kantelen om een afwerking te dienen draait de volgorde om. De drempel is de bovengrens van het vlak. Klimt het vlak boven de drempel, dan werkt de deur niet. Zakt het vlak weg onder de borstwering, dan loopt de rand leeg. Die twee grenzen staan samen met de tekens op het eerste blad. Een drager die naar een hoogte buiten die grenzen wordt getrokken hoort niet bij het vlak van dit terras. Het vlak is één over het hele terras. Een hoek op een ander vlak laten maakt dat de rand van een plaat daar een trede vormt. Als deze stap dichtgaat, is de afwerking nog niet gekozen. De keuze kan omdat het vlak staat.
De afwerking wordt één keer gekozen: tegel, ligger of dek
Als het vlak staat, wordt de afwerking gekozen, en op dit terras blijft die keuze. De keuze is een van drie: tegel, ligger of dek. Tegel is de afwerking die de rand van een plaat op een kop zet. Een ligger is de weg die de balk draagt waar de afwerking op loopt. Dek is de weg die de rand van een plank met zijn eigen clip houdt. Alle drie landen op hetzelfde vlak. Ze delen niet dezelfde kop. Tegel op de helft van het terras laten en dek op de andere helft brengt een plaatrand en een plankrand niet op één gedeelde zitting. De rand vormt daar een trede, of hij hangt zonder iets eronder. Deze pagina is geen uitleg van de onderdelen van die drie wegen. Wat gezegd wordt is dit. Nadat het vlak gebouwd is, wordt één weg gekozen en het terras blijft op die weg. Halverwege wisselen laat het vlak opnieuw bespreken. Een vlak dat opnieuw besproken wordt, wordt opnieuw gemeten tegen drempel en borstwering. Houdt de maat niet, dan wordt de wissel niet als een lap op dit terras geschreven. De wissel wordt behandeld als een tweede terras met zijn eigen afschotblad. De lastfamilie wordt niet gekozen vóór de afwerking. De familie is de familie van de dragers die onder die afwerking komen. De naam van de afwerking staat op de bestelling los van de lengte van de drager. De lengte komt van het vlak. De naam komt van de weg die in deze stap gekozen is. Is tegel gekozen, dan komt er geen liggerindeling op dit blad. Is ligger gekozen, dan komt er geen tegelformaat. Is dek gekozen, dan komt er geen tegelvoeg. Een verkeerde naam maakt een juist vlak nutteloos. Een juist vlak is nog steeds één vlak onder de verkeerde afwerking, maar de randen zitten niet op elkaar. De keuze wordt als één woord op het blad geschreven, en dat woord verandert niet tot het terras af is.
Premium blijft één familie op een punt van 1000 kg
Als de afwerking gekozen is, blijft het terras in één lastfamilie. In de familie Premium is de opgave een punt van 1000 kg op één drager. Dat getal is niet de last van het hele terras. Het geheel wordt gedeeld door de dragers op de tekening. Het punt is wat één drager geacht wordt te dragen. Is Premium gekozen, dan is elke drager op dit terras Premium. De keuze valt vóór de platen naar beneden komen. Een hoek na het leggen van de platen naar een andere familie draaien maakt dat de rand van een plaat in die hoek anders zit dan de buur. De familie wordt samen met de afwerking geschreven. Tegel, ligger en dek kunnen allemaal op de familie Premium landen. De afwerking die landt verandert de familie niet. Wat de familie verandert is een tweede lichaamstype op hetzelfde blad zetten. Een rij bakken, de zwaai van een deur of een last aan de rand blijft op een Premium-drager als Premium gekozen was. Een strook die licht oogt is geen reden om de familie te laten vallen. Dat trekken tekent een lijn over het terras, en op die lijn zit de rand van een plaat niet op één lip. Op de bestelling is de familie een eigen regel, los van de naam van de afwerking en de lengte van de drager. De regel wordt één keer geschreven. Een tweede regel hoort bij een tweede terras. Deze pagina is geen folder van de familie. Wat gezegd wordt is de stap in de volgorde: als de afwerking staat, staat de familie, en de familie verandert niet tot het terras af is. De 1000 kg wordt niet gelezen als een windgetal of een regenstroom. De lezing is de opgave van één punt. De opgave is de opgave van de drager die het vlak bouwde.
Een Clever-krik van 500 kg deelt dit terras niet
Clever is een andere familie. In die familie is de opgave een krik van 500 kg. De krik is geen korte Premium. Het is geen reserve die in de lichte hoek van hetzelfde terras valt. Premium en Clever op één terras mengen verandert hoe de rand van een plaat zit. Rust een plaat aan één kant op een Premium-kop en aan de andere kant op een Clever-krik, dan deelt hij geen lip met de volgende plaat. De rand blijft aan één kant hoog, of hij wiebelt. Het vlak dat gebouwd was houdt op het vlak te zijn dat de platen delen. Dat verschil wordt niet weggeveegd met nog een draai aan een schroef. Om het te klaren verlaat de gemengde krik dit terras en komt er een drager van dezelfde familie voor in de plaats. Is Clever gewenst, dan komt die wens niet als een lap op het blad van dit terras. Hij wordt geschreven als een buurterras met zijn eigen afschot, zijn eigen platen en zijn eigen vlak. De buur mag in de familie van 500 kg blijven. Opende dit terras op Premium, dan sluit het op Premium. De menging wordt niet verdedigd als een besparing die iemand inviel nadat de afwerking gekozen was. De reden breekt de rand van een plaat. Als de rand gebroken is, is ook het vlak bij de drempel niet meer zeker. Het vlak was gebouwd op koppen van één familie. Als één kop uit een andere familie komt, verandert de steun van het vlak op dat punt. De veranderde steun splijt het ene vlak van het eerste blad in tweeën. Een vlak dat in tweeën splijt is werk buiten de volgorde van dit terras. De volgorde blijft ook na deze stap bij één familie.
De bestelling wordt alleen uit deze volgorde geschreven
De bestelling wordt pas geschreven als de volgorde op het blad af is. Op het blad komt eerst het afschot, dan de platen, dan T-SC alleen op de steile punten, dan één vlak, dan één afwerking, dan één familie. Het aantal dragers is het aantal punten op de tekening van dit terras. Het aantal platen gaat mee met het aantal dragers, omdat de plaat vóór elk punt erop gaat. Het aantal T-SC komt van de punten waar het afschot niet aan de schroef werd gelaten om te verbergen. De naam van de afwerking zet de regel. De naam van de familie zet het lichaam. Staat er een tweede familie op hetzelfde blad, dan gaat de bestelling terug. Staat er een tweede naam van afwerking op, dan gaat die ook terug. Een blad dat terugkomt wordt niet afgemaakt als een ontbrekende code. De volgorde wordt opnieuw gelezen. Deze pagina schrijft geen regenstroom, geen winddruk en geen stroefheidsklasse. Wat geschreven wordt is de volgorde van één terras. De dragers die het afgewerkte blad vraagt worden in de fabriek in Çorlu geperst. Het aantal komt van de tekening. Het is geen kopie van een blad in een catalogus. Houdt de deurdrempel nog niet, dan wordt het blad verbeterd, niet de fabriek. Het verbeterde blad draagt opnieuw dezelfde volgorde. Een bestelling die de volgorde overslaat laat de werf het vlak een tweede keer bouwen. Een vlak dat een tweede keer gebouwd wordt zet de platen die erop gingen en de familie die gekozen was in twijfel. De twijfel toont zich aan de rand van een plaat. De rand zit niet op dezelfde lip als de buur. Daarom is de bestelling de laatste zin van de volgorde. Hij is niet de eerste.
