پایههای تراس جکهای Clever ساختهشده در چورلو هستند. کله نیم و کله ربع جانپناه را میبندند. گوشه یک جک میماند. قفل T-UWS با T-AFJ میآید وقتی کاشی سبک است.

پایههای تراس وقتی مطرح میشوند که صفحه آخر باید کنار جانپناه بایستد. وسط سطح همان کله کامل است که تکرار میشود و این تکرار پرسش این صفحه نیست. صفحه وسط روی چهار کله کامل مینشیند و صفحههای کناری آن را سر جایش نگه میدارند. صفحه محیط یک ضلع باز به سوی جانپناه دارد، پس کله زیر آن ضلع نمیتواند کله کامل بماند. باری که فقط کله کامل دارد ردیف آخر را یا آویزان میگذارد یا کله را به دیوار میفشارد. توکوز ردیف آخر را خطی جدا میخواند که پیش از شمردن سطح پیاده میشود. روی جانپناه راست خط با کله نیم بسته میشود. جایی که دو جانپناه به هم میرسند، یک کله ربع روی یک جک هر دو ضلع باز را میبندد. بدنه زیر آن کله همچنان یک جک Clever است. این صفحه حفرهای زیر سطح را شرح نمیدهد و از جنسی که تخته از آن بریده میشود حرف نمیزند. کله شیب در قاب اول زیر صفحه است و قاعده لبه کنار آن میایستد. ردیف قاب دوم از کنار خوانده میشود. واشر قاب سوم فقط یک نشیمن است. نمودار قاب چهارم نشان میدهد گوشه چطور شمرده میشود. کسی که برای شبکه وسط آمده صفحه را باریک میبیند. باریکی عمدی است، چون ایرادهایی که در کارگاه پیدا میشوند از جانپناه شروع میشوند. چیدمانی که جانپناه را تا آخر نگه میدارد میتواند کلههای کامل وسط را درست بشمارد و باز لبه را از دست بدهد. لبه غایب یعنی زیر گوشه بیرونی صفحه قطعهای نیست. بدون آن قطعه صفحه یا به دیوار تکیه میکند یا روی فضای خالی لق میزند. هر دو همان وضعی است که این صفحه میآید ببندد. کسی که اول وسط را اندازه میگیرد و جانپناه را برای روز آخر میگذارد میبیند کله کامل در فاصله مانده جا نمیشود. این دیر فهمیدن یا برش دوم صفحه را تحمیل میکند یا جک را به دیوار هل میدهد. برش دوم وقت ردیف را میسوزاند و هل دادن نوک صفحه را دوباره باز میکند. برای همین حرف از محیط شروع میشود و همانجا میماند.

کله نیم خط راست را میگیرد و کله ربع گوشه را
کله نیم لبه بیرونی صفحه را در امتداد جانپناه راست حمل میکند. کله کامل اینجا زیاد است، چون بدنه آن وارد دیوار میشود و صفحه را از خط عقب میراند. کله نیم، کله کاملی حساب نمیشود که در کارگاه اره شده باشد. اره نشیمنگاه را خراب میکند و قطعهای نمیدهد که نیم خوانده شود. در سفارش خط راست به شکل کله نیم جدا نوشته میشود. در گوشه دو جانپناه با هم بازند. کله ربع تکیهای میدهد که از دو سو بریده شده و گوشه صفحه بدون لغزش به داخل میایستد. کله ربع هم بیرون جعبه ساخته نمیشود. قطعه ساختگی صفحه را از یک سو نگه میدارد و از سوی دیگر رها میکند. قاعده، نیم روی خط راست و ربع روی برگشت، از پیاده کردن خوانده میشود. این خواندن یک سطر اضافه کنار شمار کلههای کامل وسط است. اگر سطر نوشته نشود، لبه با قطعههای وسط سر میشود و لبهای که سر میشود صفحه را کج میکند. صفحه کج طوری به نظر میرسد که آب را پای جانپناه نگه داشته، در حالی که عیب واقعی کلهای است که تحمل نمیکند. وقتی کله درست باشد صفحه در صفحه خودش میماند و فاصله تا جانپناه مال اندازهگیری بعدی است. این تقسیم، تقسیم قطعه لبه به چهار تا نیست. آن تقسیم مال عنوان دیگری است. آنچه اینجا تقسیم میشود روی کله است که به صفحه میرسد. اگر رو درست باشد صفحه در لبه هم بالا میآید. روی غلط مثل گوه عمل میکند که صفحه را به دیوار قفل میکند و برداشتن را سخت میکند. توکوز این رو را به شکل کله نیم و کله ربع خط Clever میسازد. زور کردن کله خط دیگر در این نشیمنگاه قطعهای را که نیم میپنداشتید مثل کله کامل رفتار میدهد. کسی که دو نام را در یک فهرست قاطی کند قطعهای میخواهد که در جک رسیده جا نمیشود. جعبه باز در کارگاه این قاطی را درست نمیکند، چون شکل را نشان میدهد نه نام خانواده را. برای همین نام کله پیش از نشستن اولین صفحه ردیف آخر بازبینی میشود.

باد صفحه را کنار جانپناه میجوید
باد نمیکوشد سطح را از وسط بلند کند. صفحههای وسط یکدیگر را نگه میدارند و هر کدام از چهار سو به همسایه میرسند. کنار جانپناه لبه بیرونی صفحه آزاد است. این لبه آزاد جایی است که باد صفحه را از زیر میآزماید. آزمون از وسط شروع نمیشود. از سر آزاد شروع میشود. وقتی سر آزاد بالا میآید صفحه بعدی سهمش را از دست میدهد و بلند شدن به داخل راه میرود. اینجا عددی نوشته نمیشود که این راه رفتن را نگه دارد. این صفحه فشار باد نمیدهد. آنچه میدهد نام جاست: جانپناه. اگر جا معلوم باشد قفل هم میتواند سر جای درست برود. قفل را فقط وسط سطح گذاشتن و جانپناه را برهنه گذاشتن نقطهای را خالی میگذارد که باد از آنجا شروع میشود. گفتن اینکه صفحه سنگین با جرم خودش میماند هم حساب این بند نیست. حسابی نیست، چون این متن جدول بار نیست. متن به لبه آزاد صفحه سبک اشاره میکند. این اشاره توضیح میدهد چرا قفلی که در عنوان بعد نام میآید برای ردیف آخر خواسته میشود نه برای ردیف وسط. حتی اگر کله ردیف آخر نیم یا ربع باشد، صفحه سبک هنوز میتواند از آن کله بلند شود. کله حمل میکند. بلند شدن را بهتنهایی قطع نمیکند. قطع کردن بلند شدن کار قفل است و قفل به لبه صفحهای نگاه میکند که رو به جانپناه است. همان قفل را اضافه روی صفحه وسط چیدن کمبود کنار جانپناه را پر نمیکند. کمبود شمار کم نیست. جای غلط است. زیاد کردن شمار پیش از درست شدن جا قفلها را در جعبه میگذارد و صفحه را روی بام باز میگذارد. کسی که قفل را جایی میگذارد که صفحهها به هم تکیه دارند قطعه را جایی خرج میکند که خواسته نمیشود. جای خواسته شده طرفی است که همسایه ندارد. بدون همسایه باد اولین کسی است که صفحه را میگیرد. برای همین جا پیش از شمار قطعه نامیده میشود.

T-UWS با T-AFJ روی کاشی سبک
روی کاشی سبک قفل باد T-UWS است و همراه T-AFJ به کار میرود. این جفت به لبه آزاد کنار جانپناه میآید. جفت جای کله نیم را نمیگیرد. کله نیم صفحه را حمل میکند. قفل صفحه سبک را نگه میدارد تا از آن تکیهگاه بلند نشود. T-AFJ قطعهای است که میگذارد قفل به جک بسته شود. قفل شل روی صفحه رها نمیشود. قطعه رها شده با باد راه میرود و نگه داشتن لبه حساب نمیشود. این صفحه روی قفل مقدار فشار نمینویسد. نوشته نام قطعه و جای آن است. جا ردیف آخر است. اگر ردیف آخر راست باشد قفل کنار کله نیم میایستد. اگر ردیف آخر گوشه باشد کنار کله ربع میایستد. قفل بعد از انتخاب کله اضافه میشود. زودتر به شکل یک سطر خرید اضافه نمیشود. قفلی که زود به شکل سطر خرید نوشته شود به خط غلط میرود. روی خط Clever کاشی سبک این جفت را میخواهد. حدس اینکه سنگ سنگین خودش میماند جفت را بیمصرف نمیکند، چون حدس جدول نیست. در این متن جدول نیست. اگر جای دیگری باشد روی این صفحه رونویسی نمیشود. وقتی قفل برداشته شود صفحه دوباره میتواند بلند شود. این بلند شدن یعنی قاعده لبه شکست نخورده. یعنی قفل برای یک بازدید باز شده. بعد از بازدید همان جفت کنار همان کله برمیگردد. هنگام برگشت جایی که T-AFJ به جک بسته میشود نگاه میشود. اگر بستی نباشد قفل فقط روی صفحه ایستاده بوده و این کاری نیست که جفت شرح میدهد. کسی که قفل را بدون T-AFJ بخرد نیمی از جفت را میخرد. نیم جفت جک را نمیگیرد. بدون گرفتن جک قفل وزنی روی صفحه است نه بند آن. بند همان چیزی است که در طرف آزاد خواسته میشود.

قطعههای C-F دورریز را کوچک میکنند
C-F0 و C-F1 و C-F2 و C-F3 و C-F4 قطعههای لبه خط Clever هستند. این قطعهها تقسیم میشوند تا در برگشت کوتاه یک نوار کامل دور ریخته نشود و دورریز کوچکتر بماند. تقسیم، برش خود قطعه است. خط اره تصادفی همان کار را نمیکند. قطعهای که تصادفی بریده شود در نشیمنگاهش نمینشیند و دورریز کوچک حساب نمیشود. آنچه تقسیم میشود بدنه جک نیست. بدنه کامل میماند. آنچه تقسیم میشود مجموعه لبه است. جانپناه بلند از مجموعه قطعه بیشتری میبرد. برگشت کوتاه باقیمانده کوچکتر را به لبه بعدی میبرد. برای هر برگشت کوتاه یک نوار کامل نبریده خواستن دورریزی را برمیگرداند که این تقسیم برای کوتاه کردنش آمده. این متن روی قطعه C-F طول میلیمتری نمینویسد. طول کنار نام اضافه نمیشود. کار قطعه این است که صفحه را در لبه به نشیمنگاه جک پایین بیاورد. این پایین آوردن نسخه لبهای قاعدهای است که وسط سطح جاری است. کله نیم یک کله است. قطعه C-F تقسیمشده یک قطعه لبه است. دو نام یک قالب نیستند. در سفارش در سطرهای جدا میایستند. اگر در یک سطر یکی شوند کارگاه یا بدون کله میماند یا با کله و بدون قطعه لبه به جانپناه میرود. نام C-F1 به نام CP-F1 خط Premium شبیه است. شبیه بودن یک خانواده بودن نیست. این عنوان فقط مجموعه لبه Clever را میشمارد. قطعه خانواده دیگر زیر عنوان بعدی جدا میماند. دورریز کوچک هست تا قطعه برگشت کوتاه بعدی شود. برای این نیست که به شکل ضایعات در سطل جور شود. کسی که گمان کند تقسیم یک کله ذخیره میکند دو قطعهای را قاطی میکند که جای هم را نمیگیرند. کله به صفحه میرسد. قطعه لبه فاصله کوتاه کنار دیوار را پر میکند. هر کدام با نام خودش خواسته میشود.
گوشه جک دوم نمیخواهد
جک Clever دستکم ۵۰۰ کیلوگرم را حمل میکند و در لبه یک تکه است. یک تکه بودن یعنی چون نقشه گوشه نشان میدهد جک دوم اضافه نکنید. کله ربع روی همان یک جک مینشیند. اگر دو جک در گوشه گذاشته شود صفحه میان دو تکیهگاه میماند و خط میشکند. خط شکسته صفحه را از جانپناه به داخل هل میدهد یا گوشه را خالی میگذارد. ۵۰۰ کیلوگرم حد پایین اعلامشده جک است. این عدد بار باد نیست و بها نیست. این صفحه بها نمینویسد. عدد اینجاست تا بگوید جک گوشه همان حد اعلامشده را حمل میکند. گوشه قطعه ضعیف ویژهای نیست که اعلام را پایین بیاورد. آنچه ضعف پنداشته میشود اغلب صفحهای است که جک دوم آن را میفشارد. صفحه فشرده بالا نمیآید و قاعده لبه طوری به نظر میرسد که شکست خورده. قاعده شکست نخورده. قاعده به شکل کله ربع روی یک جک اجرا نشده. نمودار مصرف برای همین گوشه را یک نقطه نشان میدهد. عادتی که نقطه را دو تا میکند شمار نمودار را باد میکند. شمار بادکرده مثل جک بیشتر در سطح به نظر میرسد و یک جفت را در جای غلط لبه میگذارد. روی جانپناه راست همان بدنه با کله نیم ادامه پیدا میکند. برای خط راست خانواده بدنه جدا باز نمیشود. اگر باز شود کارگاه دو جعبه را قاطی میکند. جعبه قاطی کله کامل را به گوشه میبرد. کله کامل در گوشه به دیوار میخورد و صفحه را به داخل میراند. جک دیگری کنارش گذاشتن تا این راندن را نگه دارد راندن را بار دوم بزرگ میکند. ایستادن درست یک بدنه است و کله ربعی که به آن میخورد. کسی که گوشه را دو جک میشمارد باری میخواهد که کشیده نشده. بار نکشیده صفحه را تنگ میکند به جای آنکه حمل کند. بار درست یک نقطه زیر رکن است.
CP-F1 روی خط Clever نمینشیند
CP-F1 تکیهگاه لبه خانواده Premium است. قطعه لبه خط Clever نیست. نامش به C-F1 شبیه است و این شباهت سرچشمه قاطی شدن است. قاطی شدن وقتی شروع میشود که CP-F1 روی جک Clever گذاشته شود. اگر نشیمنگاه زور شود قطعه کامل داخل نمیرود و صفحه از یک سو باز میماند. سوی باز جایی است که کله نیم باید ببندد. CP-F1 آن جا را روی Clever نمیبندد. روی مدول Premium تکیهگاه جدایی است که یکجهته میلغزد و کاشی کوچک بریدهشده را روی آن خط حمل میکند. روی خط Clever همان کار را مجموعه C-F همراه کله نیم و کله ربع میکند. یکی کردن دو خانواده روی یک جانپناه کوشش برای جا دادن یک تکیهگاه در دو قالب است. این کوشش با واسطه کارگاهی انجام نمیشود. واسطه کارگاهی در این صفحه درمان نوشته نمیشود. درمان این است که خانواده قطعهای که نقشه نام میبرد دیده شود. اگر نقشه CP-F1 بگوید خط زیرش Premium است. اگر نقشه قطعهای از C-F0 تا C-F4 بگوید خط Clever است. دو نام در یک سطر سفارش نمیایستند. اگر بایستند انبار یک جعبه میبیند و کارگاه جک دیگری. ناسازگاری که پیدا میشود یعنی قطعه لبه خراب نیست. یعنی قطعه به خطی برده شده که مال آن نیست. قطعه بردهشده برمیگردد و مجموعه لبه خود خط گذاشته میشود. وقتی مجموعه باشد صفحه روی کله همان خط پایین میآید. سوهان زدن تکیهگاه خط دیگر تا بنشیند هم تکیهگاه را خراب میکند هم کله را. جفت خراب با قطعه یدکی بعدی هم جور نمیشود. کسی که قطعه را سوهان بزند شکل نشیمنگاه را از دست میدهد. نشیمنگاه گمشده با جعبه تازه خانواده دیگر برنمیگردد. خانواده پیش از آنکه ابزار به قطعه بخورد رعایت میشود.
فاصله تا جانپناه پیش از ردیف آخر اندازه میشود
فاصله تا جانپناه پیش از چیدن ردیف آخر صفحهها اندازه میشود. اندازه دهانه از روی جانپناه تا خطی است که صفحه آخر باید آنجا بایستد. اگر ردیف اول گذاشته شود صفحه دهانه را میپوشاند و کله نیم یا فشرده میشود یا کوتاه میماند. کله فشرده به دیوار میخورد. کله کوتاه لبه بیرونی صفحه را بدون چیزی زیرش میگذارد. هر دو از اندازهای میآیند که دیر گرفته شده. فاصله با نگاه به وسط حدس زده نمیشود. گام شبکه وسط دهانه پای جانپناه را نمیدهد. دهانه در جا، پای جانپناه خوانده میشود. آستانه در جای این اندازه را نمیگیرد. آستانه تراز دیگری است. این اندازه فقط با جانپناه است. وقتی فاصله معلوم شد جک آخر و کله نیم یا کله ربعی که به آن میخورد روی آن دهانه گذاشته میشوند. بعد از کله صفحه پایین میآید. اگر ترتیب برعکس شود صفحه دو بار بریده میشود. برش اول پیش از دیده شدن دهانه انجام میشود. برش دوم صفحه را کوتاه میکند همین که کله فشرده شد. هر دو برش لبه را خسته میکنند و دورریز را بزرگ میکنند. دورریزی که قطعههای C-F کوچک کرده بودند با ترتیب غلط دوباره بزرگ میشود. ترتیب درست دورریز را کوچک نگه میدارد. اگر دهانه بعد از اندازه عوض شود آنچه عوض شده پای جانپناه است نه وسط صفحه. اگر تغییری باشد جک آخر جابهجا میشود و جکهای وسط سر جایشان میمانند. به هم زدن وسط فاصله لبه را درست نمیکند. فاصله کار خود ردیف آخر است. وقتی کار تمام شود صفحه بدون تکیه به جانپناه و بدون لق زدن روی فضای خالی میایستد. این ایستادن موضوع متنی درباره حفره نیست. این ایستادن یعنی لبه بسته شده. کسی که بعد از گذاشتن ردیف اندازه بگیرد آنچه مانده را اندازه میگیرد نه آنچه باید خالی میماند. مانده بعد از صفحه اغلب از کله تنگتر است. کلهای که جا نشود به دیوار رانده میشود. راندن همان چیزی است که اندازه زود جلویش را میگرفت.










